Achtergrond van de naam Emmaüs

Dat de parochie de naam Emmaüs heeft gekregen, is voortgekomen door een keuze te maken uit door parochianen ingediende namen. Er waren 74 inzendingen, waaronder een door een koor. Een aantal parochianen heeft samen namen ingezonden, waardoor buiten het koor 83 parochianen een naam hebben ingezonden.
Op 14 oktober 2006 zijn een groot aantal parochianen samen gekomen om uit al die namen er een te kiezen en dat werd Emmaüs.

Vanaf 1 januari 2007 zijn de parochies St. Jan de Doper en het Allerheiligst Sacrament te Uithoorn samen in de Emmaüsparochie opgegaan.
Hierna treft u eerst aan de tekst uit Lucas 24 waarin het verhaal van Emmaüs staat beschreven.
Na die tekst is een nadere motivatie voor de naam gegeven door Pastor R.M. Mascini, diaken.

GESPREKKEN OP WEG NAAR EMMAÜS; JEZUS HERKEND   Lucas 24, 13-34

Juist op die dag waren twee van hen op weg naar het dorp Emmaüs, dat zestig stadiën van Jeruzalem ligt. Ze spraken met elkaar over alles wat voorgevallen was. Terwijl ze met elkaar in discussie waren, voegde Jezus zelf zich bij hen en liep met hen mee. Maar hun ogen waren niet bij machte Hem te herkennen. Hij sprak tot hen: ‘Waarover lopen jullie zo druk met elkaar te praten?’ Met sombere gezichten bleven ze staan. Een van hen, die Kleopas heette, gaf Hem ten antwoord: ‘Bent U dan de enige inwoner van Jeruzalem die niet weet wat daar de afgelopen dagen is gebeurd?’ ‘Wat dan?’ vroeg Hij. Ze zeiden Hem: ‘Wat er gebeurd is met Jezus van Nazaret. Hij was een profeet, machtig in woord en daad in de ogen van God en van heel het volk. Onze hogepriesters en leiders hebben Hem overgeleverd om Hem ter dood te laten veroordelen, en ze hebben Hem zelfs gekruisigd. En wij hadden zo gehoopt dat Hij het was die Israël zou verlossen, maar inmiddels is het al de derde dag sinds dat gebeurd is. Wel hebben enkele vrouwen uit onze kring ons versteld doen staan. Die waren vanmorgen vroeg naar het graf gegaan en toen ze zijn lichaam daar niet aantroffen, kwamen ze terug met het verhaal dat ze ook nog een verschijning hadden gehad van engelen die zeiden dat Hij leeft. Een paar van ons zijn toen naar het graf gegaan en het bleek zo te zijn als de vrouwen gezegd hadden, maar Hem hebben ze niet gezien.’ Toen zei Hij tot hen: ‘Wat zijn jullie toch onverstandig en traag van begrip als het gaat om het geloof in alles wat de profeten hebben gezegd! Moest de Messias niet zo lijden en dan zijn heerlijkheid binnengaan?’
En Hij legde hun uit wat in heel de Schrift op Hemzelf betrekking had, te beginnen bij Mozes en alle Profeten. Toen ze bij het dorp kwamen waar ze moesten zijn, deed Hij alsof Hij verder wilde gaan. Maar met aandrang vroegen ze: ‘Blijf bij ons, want het is bijna avond en de dag loopt al ten einde.’ Toen ging Hij mee naar binnen om bij hen te blijven. Eenmaal met hen aan tafel nam Hij het brood, sprak de zegen uit, brak het en gaf het hun. Nu gingen hun de ogen open en ze herkenden Hem, maar meteen was Hij uit hun gezicht verdwenen. Ze zeiden tegen elkaar: ‘Was het niet hartverwarmend zoals Hij onderweg met ons sprak en de Schriften voor ons opende?’ Meteen stonden ze van tafel op en gingen terug naar Jeruzalem; daar vonden ze de elf en hun metgezellen bijeen. Die zeiden: ‘Waarachtig, de Heer is opgewekt, aan Simon is Hij verschenen.’ Toen vertelden zij wat er onderweg was gebeurd en hoe ze Hem hadden herkend bij het breken van het brood.

In Emmaüs zit alles in.
Het is het verhaal van gewone mensen, die hun geloof niet meer zagen zitten. Twee mensen praten bedroefd; Ze waren teleurgesteld in alles wat er met Jezus gebeurd was. Naar hun gevoel had God hen in de steek gelaten. Ze verwijderen zich van Jeruzalem, dat wil zeggen dat ze het leven met Jezus de rug toekeren. Zijn ze zonder toekomst?
Dan ontmoeten ze onderweg iemand, ze praten ze discussiëren. Hij laat hen helemaal uitspreken. Op het dieptepunt neemt Hij het initiatief over en laat hen zien, dat door Zijn lijden en de dood de schriften in vervulling gaan.
Dan komen ze in Emmaüs aan en nodigen deze ‘vreemdeling’ aan tafel. Weer neemt de vreemdeling het initiatief: Híj gaat het brood breken en laat daarmee zien dat Híj de Gastheer is. In dit breken van het brood herkennen ze hun Heer.
Het is de eerste keer dat na het laatste avondmaal Eucharistie wordt gevierd. De kerk, de Emmaüsgangers, nodigen Hem uit om aan tafel te komen. Zij bieden gastvrijheid. Maar dan laat Hij zien wie Hij is.
Nu realiseren ze zich ook dat onderweg al, deze vreemdeling, zo tot hen sprak dat hun hart weer kon branden. Al gaande weg hadden ze weer de warmte van Jezus boodschap gevoeld.
Ze kwamen van Jeruzalem zonder geloof en na hun ontmoeting met de Heer komen ze tot inkeer en keren dan ondanks het late uur terug naar Jeruzalem, daar waar het centrum is van alle geloof. De Emmaüsgangers zijn steeds in beweging, het is een kerk in beweging. Het nodigt ook uit tot beweging.

Dit kan ook met mensen van vandaag gebeuren. Ook in onze tijd hebben mensen het geloof de rug toegekeerd. Vele zijn teleurgesteld in God en de kerkgemeenschap. Veel mensen kunnen dat wat er in hun leven gebeurt niet rijmen met de blijde boodschap. Hoop, geloof en soms ook liefde verdwijnen uit het leven. Maar we kennen ook de getuigenissen van mensen die andere mensen in hun leven mochten ontmoeten en die hen weer hart en ogen deden openen voor God. Vaak zijn het zomaar vreemdelingen op de levensweg, die hoop en geloof doen opleven.

De naam Emmaüs is voor onze parochie een naam die ons geloof uitspreekt. Deze naam drukt uit dat wij ook in onze parochie mensen willen zijn, die met andere mensen willen optrekken …. een stukje van de levensweg. Heel diep geloven we dat onder ons Christus is. Ook hier in Uithoorn zal Hij harten doen branden, geloof weer tot leven wekken. We bidden dat Hij niet van ons weg gaat als het donker wordt. En we zullen merken dat hij dan het initiatief neemt: in onze vieringen neemt Hij het Brood en onze ogen zullen opengaan voor Hem en daarmee voor hoop in het leven en voor liefde onder elkaar.

Emmaüs het is een mooie naam voor twee parochies die samen gaan. En als we eenmaal gefuseerd zijn zal deze naam altijd actueel blijven.
Het is een mooie naam in het kader van de oecumene. Ook hier ligt voor ons een geweldige opdracht om nieuwe wegen in te slaan.
Emmaüs staat voor mensen die samen onderweg zijn en voor een kerk die volop in beweging is.

Hoe staat dit alles niet mooi verwoord in het Lukasevangelie.
                                                                                                       Oktober 2006, Pastor R.M. Mascini, diaken
<